متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
رضی‌الدین آرتیمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سرم بالش تنم مفرش بسوزد
۲
به هر ناخوش که رفته خوش بسوزد
۳
از آن پنهان نمٰایم آتش خویش
۴
که میترسم دل آتش بسوزد
۵
ز گریه سوختم یا رب که دیدست
۶
که آبی آید و آتش بسوزد
۷
رضی دور از تو میسوزد چه حال است
۸
که خس از دوری آتش بسوزد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.