غزل شمارهٔ ۱۶۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
حرم پویان دری را می پرستند
۲
فقیهان دفتری را می پرستند
۳
گروهی زشت خویند اهل دانش
۴
که زیب و زیوری را می پرستند
۵
از آن دعوی به شیخ و برهمن ماند
۶
که هر یک داوری را می پرستند
۷
برافکن پرده تا معلوم گردد
۸
که یاران دیگری را می پرستند
۹
عجب داریم ما از اهل عصیان
۱۰
که دامان تری را می پرستند
۱۱
به هر عزت که عشاق مجازی
۱۲
ز ما خود خوشتری را می پرستند
۱۳
ز اهل درد شو عرفی که این جمع
۱۴
گرامی گوهری را می پرستند