غزل شمارهٔ ۲۶۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
اهل معنی دوش بر دوش عقولم دیده اند
۲
چون دعای خویش بر عرش قبولم دیده اند
۳
آشنایی شان به من واپستر از بیگانگیست
۴
بس که ارباب حقیقت بوالفضولم دیده اند
۵
غم هلاکم کرد و کس غمگین نمی داند مرا
۶
بس که در ایام آسایش ملولم دیده اند
۷
دشمنان، عرفی، ز بس غمگین تراند از دوستان
۸
تا تمناهای نومید از حصولم دیده اند