غزل شمارهٔ ۳۰۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل مراد به گرد حصول می گردد
۲
دعا به کعبهٔ حسن قبول می گردد
۳
مگر به مرحلهٔ بی نشانی افتادم
۴
که ره ز بادیه بر عرض و طول می گردد
۵
ندا ز عرش محبت، به گمرهان این است
۶
که در مزار شیهدان قبول می گردد
۷
خلاف عهد بخواهی به غم مصاحب شو
۸
که عافیت به نسیم ملول می گردد
۹
بود عطیهٔ دیوان ناامیدی بس
۱۰
حواله ای که به گرد وصول می گردد
۱۱
خراب معرفت عرفیم که هر سخنش
۱۲
به شهر قدس، ادیب عقول می گردد