غزل شمارهٔ ۳۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سرم ز وصل نهانی بلند خواهد شد
۲
زمانه از گل و خس نخلبند خواهد شد
۳
کسی که نوحه نکردی به ماتم دل تنگ
۴
حریص زمزمه و هرزه خند خواهد شد
۵
مراد بر اثر غیر کو، مران شتاب
۶
که باز طالع ما ارجمند خواهد شد
۷
به حیرتم ز غزال رمیدهٔ مقصود
۸
که صید این دل کوته کمند خواهد شد
۹
به کوی غیر نماند وداع شربت کام
۱۰
که ناگوارتر از زهرخند خواهد شد
۱۱
لبم دهد مگسان امید را مژده
۱۲
که زهرخند با نوشخند خواهد شد
۱۳
ز عود قافیه غم نیست در میان غزل
۱۴
که یار چون پسندد پسند خواهد شد
۱۵
بیا کلیم که آن آتشی که می طلبی
۱۶
کنون ز سینهٔ عرفی بلند خواهد شد