غزل شمارهٔ ۱۴۱۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
اگر معنی خامشی گل کند
۲
لب غنچه تعلیم بلبل کند
۳
بساط جهان جای آرام نیست
۴
چرا کس وطن بر سر پل کند
۵
درین انجمن مفلسان خامشند
۶
صراحی خالی چه قلقل کند
۷
قبا کن در بن باغ،جیب طرب
۸
که از لخت دل غنچه فرگل کند
۹
زبان را مکن پر فشان طلب
۱۰
مبادا چراغ حیا گلکند
۱۱
مکش سر ز پستی که آواز آب
۱۲
ترقی بقدر تنزل کند
۱۳
چه سیل است یارب دم تیغ او
۱۴
که چون بگذرد از سرم پل کند
۱۵
من و یاد حسنی که در حسرتش
۱۶
جگر دامن ناله پرگل کند
۱۷
ز رمز دهانش نباید اثر
۱۸
عدم هم به خود گر تامل کند
۱۹
ز بیداد آن چشم نتوان گذشت
۲۰
دلی را که او خون کند مل کند
۲۱
ز بس قهر و لطفش همه خوشاداست
۲۲
نگه میکند گر تغافل کند
۲۳
دلت بیدماغست بیدل مباد
۲۴
به تعطیل، حکم توکلکند
