متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۵۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند
۲
پنجهٔ بیکار بیعت با پشیمانی کند
۳
چشم‌ من از درد بیخوابی‌ در این‌ وادی‌ گداخت
۴
سایهٔ خاری نشد پیدا که مژگانی کند
۵
از حیا هم شرم می‌دارم ز ننگ اشتهار
۶
جامهٔ پوشندکی حیف است عریانی کند
۷
دل به غفلت نه‌ که دردفع تمیز خوب و زشت
۸
خانهٔ آیینه را زنگار دربانی کند
۹
جز به موقع آبروریزی‌ست عرض هر کمال
۱۰
غیر موسم ابر بر دریا چه نیسانی‌کند
۱۱
تا به همواری رسد دور درشتیهای طبع
۱۲
هرکه را رنگی‌ست باید آسیابانی کند
۱۳
سبحه را گردآوری چون حلقهٔ زنار نیست
۱۴
کفر چون هموار شدکار مسلمانی کند
۱۵
نامه‌ای دارم بهار انشا که طبع بلبلش
۱۶
چون صریر خامه پیش از خط غزلخوانی‌ کند
۱۷
بی‌تامل هرزه‌نالیهایم از خود می‌برد
۱۸
کاش چون بند نی‌ام خجلت‌ گریبانی‌ کند
۱۹
شرم بیدردی عرق می‌خواهد ای بیدل مباد
۲۰
بی‌نمی‌ها دیده را محتاج پیشانی کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.