متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
این غافلان که آینه‌پرداز می‌دهند
۲
در خانه‌ای که نیست کس آواز می‌دهند
۳
خون شد دل از معامله‌داران وهم و ظن
۴
تمثال ماست آن چه به ما باز می‌دهند
۵
مجبور غفلتیم‌، قبول اثر کراست
۶
یاران به‌گوش کر خبر راز می‌دهند
۷
کم‌همتان به حاصل دنیای مختصر
۸
در صید پشه زحمت شهباز می‌دهند
۹
ناز غرور شیفتهٔ وضع عاجزی‌ست
۱۰
رنگ شکسته را پر پرواز می‌دهند
۱۱
غافل ز اعتبار شهید وفا مباش
۱۲
خون مرا به آب رخ ‌ناز می‌دهند
۱۳
آنجا که دل ادبکدهٔ راز عاشقی‌ست
۱۴
آتش به دست کودک گلباز می‌دهند
۱۵
تا بخیه‌گل‌کند زگریبان راز ما
۱۶
دندان به لب گزیدن غماز می‌دهند
۱۷
بیتابی نفس تپش آهنگی فناست
۱۸
گردی‌ که می‌کنی به تک و تاز می‌دهند
۱۹
بر باد ناله رفت دل و کس خبر نیافت
۲۰
داغم ز نغمه‌ای ‌که به !ین ساز می‌دهند
۲۱
در پیش خود کهن شده ای ورنه چون نفس
۲۲
انجام خلق را پر آغاز می‌دهند
۲۳
بیدل برون خویش به جایی نرفته‌ایم
۲۴
ما را ز پرده بهر چه آواز می‌دهند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.