متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۶۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اشکم از پیری به چشم تر پریشان می‌شود
۲
صبحدم جمعیت اختر پریشان می‌شود
۳
می‌دهد سرسبزی این مزرع از ماتم نشان
۴
دانه را از ریشه موی سر پریشان می‌شود
۵
یک تپیدن پرده بردارد اگر شور جنون
۶
بوی گل از ناله عریانتر پریشان می‌شود
۷
رنگ را بر روی آتش نیست امکان ثبات
۸
همچو خورشید از کف ما زر پریشان می‌شود
۹
جادهٔ سرمنزل جمعیت ما راستی‌ست
۱۰
چون برون‌ افتد خط از مسطر پریشان می‌شود
۱۱
مقصدت وهم ‌است دل از جستجوها جمع ‌کن
۱۲
رهرو اینجا در پی رهبر پریشان می‌شود
۱۳
گر لب اظهار نگشایی نفس آواره نیست
۱۴
موج می از وسعت ساغر پریشان می‌شود
۱۵
چون نفس بی‌ضبط‌ گردد اشک باید ریختن
۱۶
رشته هر گه بگسلد گوهر پریشان می‌شود
۱۷
از تپیدن گرد نومیدی به گردون برده‌ایم
۱۸
ناله می‌گردد خموشی ‌گر پریشان می‌شود
۱۹
راز دل چندان‌ که دزدیدم نفس بی‌پرده شد
۲۰
بیدل از شیرازه این دفتر پریشان می شود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.