متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۶۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
طرهٔ او در خیالم ‌گر پریشان می‌شود
۲
از نفس هم دل پریشانتر پریشان می‌شود
۳
ای بسا طبعی ‌که در جمعیتش آوارگی‌ست
۴
شعله از گل‌کردن اخگر پریشان می‌شود
۵
از شکست خاطر ما هیچکس آگاه نیست
۶
این غبار از عالم آنسوتر پریشان می‌شود
۷
چون فنا نزدیک شد مشکل بود ضبط حواس
۸
در دم پرواز بال و پر پریشان می‌شود
۹
ای سحر بر گیر و دار جلوهٔ هستی مناز
۱۰
این تجمل تا دم دیگر پریشان می‌شود
۱۱
اینقدر گرد جهان ‌گشتن جنون آوارگیست
۱۲
چرخ را هر صبح مغز سر پریشان می‌شود
۱۳
هرزه‌گردی شاهد بی‌انفعالیهای ماست
۱۴
خاک ما گر نم‌ کشد کمتر پریشان می‌شود
۱۵
ای چراگاه هوس از آدمیت شرم دار
۱۶
خرمنت در فکر گاو و خر پریشان می‌شود
۱۷
خاکدان دهر بیدل مرکز آرام نیست
۱۸
خواب ما آخر بر این بستر پریشان می‌شود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.