متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۸۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
پیری وداع عمر سبکبال وانمود
۲
موی سفید آب به غربال وانمود
۳
این جنس اعتبار که در کاروان ماست
۴
خواهد غبار مانده به دنبال وانمود
۵
جایی ‌که شرم نم‌ کشد از گیر و دار جاه
۶
نتوان به‌ کوس شهرت اقبال وانمود
۷
ما و من از فسون تعلق بهار کرد
۸
پرواز رنگها ز پر و بال وانمود
۹
عشق آنچه خواند دربر ما زلف وکاکلش
۱۰
بر زاهدان‌، سلاسل و اغلال وانمود
۱۱
زان نقطه‌ای‌ که زد دل مجنونش انتخاب
۱۲
لیلی به جمع لاله‌رخان خال وانمود
۱۳
ما را به هرچه عشق فروشد کمال ماست
۱۴
بسپرد هر متاع و به دلال وانمود
۱۵
رمز عدم ز هیچ لبی پرده در نشد
۱۶
وصف دهان او همه را لال وانمود
۱۷
کلکی‌که‌گشت محرم مکتوب عجز ما
۱۸
سطری اگر نمود همان نال وانمود
۱۹
هرجا چو سایه نامهٔ عبرت گشوده‌ایم
۲۰
باید همین سیاهی اعمال وانمود
۲۱
حیرت به‌کار دل‌ گرهی زد که چون ‌گهر
۲۲
نتوانش نیم عقده به صد سال وانمود
۲۳
بیدل ز عبرتی‌ که در آیینهٔ حیاست
۲۴
ما را بس ست اگر همه تمثال وانمود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.