متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۸۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید
۲
آپ از عقیق ریزد در از عدن برآید
۳
از شوق صبح تیغش مانند موج شبنم
۴
گلهای زخم دل را آب از دهن‌برآید
۵
از روی داغ حسرت‌ گر پنیه باز گیرم
۶
با صد زبانه چون شمع از پیرهن برآید
۷
بیند ز بار ‌خجلت چون تیشه سرنگونی
۸
بر بیستون دردم‌ گر کوهکن برآید
۹
وصف بهار حسنش‌گر در چمن بگویم
۱۰
چون بلبل ازگلستان‌ گل نعره‌زن برآید
۱۱
تار نگه رساند نظاره را به رویش
۱۲
هرکس به بام خورشید با این رسن برآید
۱۳
بیدل ‌کلام حافظ شد هادی خیالم
۱۴
دارم امید آخر مقصود من برآید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.