متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۹۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دید
۲
آیینهٔ خیال‌که ما را به خواب دید
۳
صد پرده پرده‌دارتر از رمز غیب بود
۴
آن بی‌نقابی‌ای‌ که تو را بی‌نقاب دید
۵
فطرت به هرچه وارسد آیینهٔ خود است
۶
گوهر ز موج بحر همان یک سراب دید
۷
حرف تعین من وما آنقدرنبود
۸
عالم به چشم صفر رقوم حساب دید
۹
در درسگاه عشق دلایل جهالت است
۱۰
طبعی بهم رسان‌ که نباید کتاب دید
۱۱
اشک سر مژه به تامل رسیده‌ایم
۱۲
خود را ندید کس‌ که نه پا در رکاب دید
۱۳
فرصت‌کجاست تا سوی هم چشم واکنیم
۱۴
نتوان ز انسفعال به روی حباب دید
۱۵
عبرت نگاه دور خیالیم زیر چرخ
۱۶
باید همین به شیشهٔ ساعت شراب دید
۱۷
از انتقام سوخته جانان حذر کنید
۱۸
آتش قیامت از نم اشک‌ کباب دید
۱۹
بودم ز بسکه منفعل دعوی وفا
۲۰
گفتم به حال من نظری‌ کن در آب دید
۲۱
برق جنون دمی‌ که زد آتش به صفحه‌ام
۲۲
بیدل به یک جهان نقطم انتخاب دید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.