متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۰۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
توان اگر همه دوران آسمان گردید
۲
به‌گرد خواهش یک دل نمی‌توان‌گردید
۳
جه حرصها که نشد جمع تا به خود چیدیم
۴
هوس متاعی ما عاقبت دکان‌گردید
۵
غبار وادی وهم اینقدر هجوم نداشت
۶
نگه به هرزه‌دریها زد و جهان‌گردید
۷
دلی به دست تو افتاد مفت شوخیها
۸
به روی آینه صد رنگ می‌توان‌گردید
۹
کباب سعی غبار خودم‌که این‌کف خاک
۱۰
به را شوق تو مرد آنقدرکه جان ‌گردید
۱۱
سرشک اگر قدمی در ره تپش ساید
۱۲
به هر فسرده‌دلی می‌توان روا‌ن گردید
۱۳
فنا به حسرت بسیار پشت پا زدن است
۱۴
چمن هزارگل افشاند تا خزان‌گردید
۱۵
ز خود برآمدگان یک قلم فلک‌تازند
۱۶
نفس دو گام گذشت از خود و فغان گردید
۱۷
خوشم که عشق نکرد امتحان پروازم
۱۸
شکسته‌بالی من در قفس نهان گردید
۱۹
دگر مپرس ز تاب جدایی‌ام بیدل
۲۰
به درد دل‌که دلم سخت ناتوان‌گردید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.