غزل شمارهٔ ۱۶۰۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سران ز نسخهٔ تسلیم باب بردارید
۲
جبین به خاک نهید انتخاب بردارید
۳
جمال مقصد سعی جهان معاینه است
۴
ز نقش پا نفسی گر نقاب بردارید
۵
عمارتی اگر از آب و گل توان برداشت
۶
دل از خیال جهان خراب بردارید
۷
هزار موج در این بحر قاصد هوس است
۸
ز نامهٔ همه مهر حباب بردارید
۹
سواد وادی امکان سراب تشنهلبی است
۱۰
ز چشمهسار گداز دل آب بردارید
۱۱
جنون حکم قضا تیغ برکف استاده است
۱۲
سری که نیست به گردن ز خواب بردارید
۱۳
مرا به سایهٔ بخت سیه شکر خوابیست
۱۴
ز خاک من علم آفتاب بردارید
۱۵
هجوم خنده نم چشم میکند ایجاد
۱۶
به هرگلیکه رسید اینگلاب بردارید
۱۷
کرشمهٔ نگهش از سوال مستغنیست
۱۸
نظر به سرمه کنید و جواب بردارید
۱۹
به جرمکجنظری دور گرد تحقیقم
۲۰
خط خطاست گر از تیر تاب بردارید
۲۱
ز هستیام غلطی رفته در حساب عدم
۲۲
مرا چو نقطهٔ شک زبنکتاب بردارید
۲۳
غباربیدل ما راکه دستگیر شود
۲۴
اگر نسیم توان شد صواب بردارید
