غزل شمارهٔ ۱۶۰۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چو سبحه بر سر هم تا به کی قدم شمرید
۲
به یکدلی نفسی چند مغتنم شمرید
۳
به هیچ جزو ز اجزای دهر فاصله نیست
۴
سراسر خط پرگار سر بهم شمرید
۵
نمود کار جهان نقش کاسهٔ بنگ است
۶
لبی به خندهگشایید و جام جم شمرید
۷
به صفحه راه نبرده ست نقش ظلمت و نور
۸
سواد دهر خطی در شق قلم شمرید
۹
جنون عالم عبرت به گردن افتادهست
۱۰
نفس زنید و همان هستی و عدم شمرید
۱۱
سراغ مرکز تحقیق تا به دل نرسد
۱۲
ز دیر تا به حرم لغزش قدم شمرید
۱۳
حساب بیش وکم حرص تا بد باقیست
۱۴
مگر به صفحه زنید آتش و درم شمرید
۱۵
کدام قطره در این بحر باب گوهر نیست
۱۶
خطای ما همه شایستهٔ کرم شمرید
۱۷
به ناله میکنم انگشت زینهار بلند
۱۸
ز من به عرصهٔ جرأت همین علم شمرید
۱۹
کس از حباب نگیرد عیار علم و عمل
۲۰
حساب ما نفسی بیش نیست کم شمرید
۲۱
نوای ساز حبابی فضولی من و ماست
۲۲
زپرده چند برآیید و زیر و بم شمرید
۲۳
اگر هزار ازل تا ابد زنند بهم
۲۴
تعلق من بیدل همین دودم شمرید
