متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۱۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سخن ز مشق ادب موج‌ گوهرش ‌گیربد
۲
کم است لغزش خط‌ گر به مسطرش‌ گیرید
۳
به بستن مژه ختم است درس علم و عمل
۴
همین ورق بهم آرید و دفترش‌ گیرید
۵
محیط عشق تلاش دگرنمی‌خواهد
۶
ک‌ره خوربد به تسلیم وگوهرش‌گیرید
۷
همان بجاست خودآرایی دماغ فضول
۸
چو شمع‌ گر همه با هر گلی سرش ‌گیرید
۹
مزاج دون به تکلف غنی نمی‌گردد
۱۰
سم است اگر سم خر جمله در زرش‌ گیرید
۱۱
به وعظ عبرت اگر ممتحن شود توفیق
۱۲
ز خود برآمدنی هست منبرش‌گیرید
۱۳
گواه دعوی عشق انفعال جراتهاست
۱۴
جبین اگر عرق انشاست محضرش‌گیرید
۱۵
خیال نیستی آسودگیست پیش از مرگ
۱۶
سری‌که نیست دمی زیر این پرش‌گیرید
۱۷
بهار نامهٔ یاران رفته می‌آرد
۱۸
گلی‌که واکند آغوش در برش گیرید
۱۹
دماغ فرصت اگر قدردان سر دل است
۲۰
نگه ز خانه برون می‌رود درش‌ گیرید
۲۱
دمی ‌که فرصت موهوم ما رسد به حساب
۲۲
شرار هرچه اقل هست اکثرش‌ ‌گیرید
۲۳
کمال بیدل اگر خیمهٔ عروج زند
۲۴
ز خاک یکدو ورق سایه برترش‌گیرید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.