متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۱۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نقشم از ضعف به اندیشهٔ دیدن نرسید
۲
نامم ازگمشدگیها به شنیدن نرسید
۳
زین خمستان هوس نشئهٔ وهمی داریم
۴
که به تر، طیب دماغم نرسیدن نرسید
۵
طبع آزاد مرا ز آفت دوران غم نیست
۶
پیکر سرو ز پیری به خمیدن نرسید
۷
بال معنی نکشد کوشش هر بی‌سر و پا
۸
اشک را منصب بینش به دویدن نرسید
۹
غیر نومیدی از این باغ چه گل خواهم چید
۱۰
رنگ افسردهٔ من گر به پریدن نرسید
۱۱
بسمل ناز تو گر بال کشد وحشت کو
۱۲
جوهر آینه هرگز به تپیدن نرسید
۱۳
تار و پود نفس صبح همان باب فناست
۱۴
خرقهٔ هستی ما جز به دریدن نرسید
۱۵
غنچه‌سان‌، قطرهٔ اشک مژهٔ شاخ‌ گلیم
۱۶
سعی ما خون شود اما به چکیدن نرسید
۱۷
هر کجا پای نهی خاک به زیر قدم است
۱۸
ما نرفتیم به جایی‌که رسیدن نرسید
۱۹
چشم روزن مگر از بی‌نگهی دریابد
۲۰
ورنه این ذره که ماییم به دیدن نرسید
۲۱
چه کنم با دو جهان بار ندامت بیدل
۲۲
قوت من که به یک ناله کشیدن نرسید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.