متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۱۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آخر ز سجده‌ ام عرق جبهه سر کشید
۲
غواصی محیط ادب این‌ گهر کشید
۳
چندانکه شور صبح قیامت شود بلند
۴
امروز پنبه بایدم از گوش کر کشید
۵
از بی‌بضاعتی به گدایی مثل شدم
۶
چون‌حلقه ‌کاسهٔ تهی‌ا‌م دربه‌در کشید
۷
جام‌ و شراب ‌محفل اسرار خامشی‌ است
۸
خود را نهنگ حوصلهٔ شمع درکشید
۹
هنگامهٔ تمتع این باغ فتنه داشت
۱۰
سرو و چنار دست به جای ثمر کشید
۱۱
عرض کمال رونق بازار ما شکست
۱۲
جوهر ز آب آینه موج خطر کشید
۱۳
روشن نشد که از چه بیابان رسیده‌ایم
۱۴
باید چو شمع خار قدم تا سحر کشید
۱۵
گردن کشان به‌ عرصهٔ تقدیر چون هلال
۱۶
تیغی کشیده‌اند که خواهد سپر کشید
۱۷
نقاشی صنایع‌ پرداز سحر داشت
۱۸
طاووس رنگها بهم آورد و پرکشید
۱۹
هر گوهری به ‌سنگ دگر قدر داشته است
۲۰
خورشید اشک شبنم ما را به زر کشید
۲۱
ای غنچه‌ها ز ترک تکلف چمن شوند
۲۲
سر نیست آنقدر که توان دردسر کشید
۲۳
از بیکسی چو شمع‌ درین عبرت‌ انجمن
۲۴
رنگ پریده بود که ما را به بر کشید
۲۵
طاقت رمید بسکه به‌وحشت قدم زدیم
۲۶
بید‌ل شکست دامن ما تا کمر کشید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.