متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۵۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از غبار جلوه غیر تو تا بستم نظر
۲
چون صف مژگان دو عالم محو شد در یکدگر
۳
بسته‌ام محمل به دوش یأس و از خود می‌روم
۴
بال پروازی ندارد صبح جز چاک جگر
۵
خدمت موی میانت تاکه را باشد نصیب
۶
گلرخان را زین هوس زنار می‌بندد کمر
۷
چون‌گهر زین پیش سامان سرشکی داشتم
۸
این زمانم نیست جزحیرت سراغ چشم تر
۹
وحشت حسرت به این کمفرصتی مخمورکیست
۱۰
صورت خمیازه دارد چین دامان سحر
۱۱
عالمی را از تغافل ربط الفت داده‌ایم
۱۲
نیست مژگان قابل شیرازه بی‌ضبط نظر
۱۳
این تن‌آسانی دلیل وحشت سرشار نیست
۱۴
هرقدر افسرده گردد سنگ می‌بندد کمر
۱۵
گر فلک بی‌اعتبارت‌ کرد جای شکوه نیست
۱۶
بر حلاوت بسته‌ای دل چون‌ گره در نیشکر
۱۷
فکر فردا چند از این خاک غبار آماده است
۱۸
هم‌ تو خواهی بود صبح خویش یا صبح دگر
۱۹
سیر رنگ و بو هوس داری زگل غافل مباش
۲۰
شوخی پرواز نتوان دید جز در بال و پر
۲۱
چند باید شد هوس‌فرسود کسب اعتبار
۲۲
سر هم ای غافل نمی‌ارزد به چندین دردسر
۲۳
منزل سرگشتگان راه عجز افتادگی‌ست
۲۴
تا دل خاک است بیدل اشک را حد سفر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.