متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۵۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بر تماشای فنایم دوخت پیریها نظر
۲
یافتم در حلقه‌گشتن حلقهٔ چشم دگر
۳
از هجوم حیرتم راه تپیدن وانشد
۴
پیکرم سر تا قدم اشکی‌ست در چشم‌گهر
۵
رفت آن سامان‌که در هر چشم سیلی داشتم
۶
این زمانم آب باید شد به یاد چشم تر
۷
چون سپند آخر نمی‌دانم کجا خواهم رسید
۸
می‌روم از خود به دوش ناله‌های خود اثر
۹
معنی دل در خم و پیچ امل‌ گم‌ کرده‌ام
۱۰
یک گره تا کی به چندین رشته باشد جلوه‌گر
۱۱
بسکه سامان بهار عیش امکان وحشت است
۱۲
می‌زند گل از نفس چون صبح دامن بر کمر
۱۳
شبنمی در کار دارد گلشن عرض قبول
۱۴
جز خجالت هرچه آن‌جا می‌توان بردن مبر
۱۵
جوهر اصلی ندامت می‌کشد از اعتبار
۱۶
رو به ناخن می‌کند چون سکه پیدا کرد زر
۱۷
لب گشودنهای ظالم بی‌ غبار کینه نیست
۱۸
می‌شمارد عقده‌های سنگ پرواز شرر
۱۹
عافیت مخمور شد تا ساغر جرأت زدیم
۲۰
آشیان خمیازه‌ گشت از دستگاه بال و پر
۲۱
دود سودای تنزه از دماغ خود برآر
۲۲
گر پری خواهی تماشاکن دکان شیشه‌گر
۲۳
در دکان وهم و ظن بیدل قماش غیر نیست
۲۴
خودفروشیهاست آنجا غیر ما از ما مخر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.