متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۵۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در گلستانی که سرو او نباشد جلوه‌گر
۲
شاخ‌گل شمشیر خون‌آلودم آید در نظر
۳
دست جرأتها به چین آستین ‌گردد بدل
۴
تا تواند حلقه گردیدن به آن موی ‌کمر
۵
تا کند روشن سواد مصرع ابروی او
۶
می‌نویسد مدّ بسم‌الله ماه نو به زر
۷
بر ندارد دست زنگار از کمین آینه
۸
هر که را ذوق نمایش بیش‌ ، ‌کلفت بیشتر
۹
در تمیز آب و رنگ سرو و گل عاری مباش
۱۰
لفظ موزون دیگر است و معنی رنگین دگر
۱۱
عالم امکان نمی‌ارزد به چندین جستجو
۱۲
زین ره آخر می‌بری خود را دگر زحمت مبر
۱۳
محو شوقم‌ ، تهمت‌آلود فسردن نیستم
۱۴
در گریبان تأمل قطره‌ها دارد گهر
۱۵
قصه‌ ها محو است در آغوش بخت تیره‌ام
۱۶
شام من جای نفس عمریست می‌دزدد سحر
۱۷
اندکی پیش آ ، ‌که حیرت نارسای جرأت است
۱۸
چشم از آیینه نتوان داشت بردارد نظر
۱۹
دل نه ‌تنها بیدل از برق تمنا سوختیم
۲۰
دیده هم از مردمک دارد گل رعنا ثمر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.