متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۸۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شب زندگی سر آمد به نفس‌شماری آخر
۲
به هوا رساند خاکم سحر انتظاری آخر
۳
طرب بهار غفلت عرق خجالت آورد
۴
نگذشت بی‌گلابم‌ گل خنده‌کاری آخر
۵
الم وداع طفلی به چه درد دل سرایم
۶
به غبار ناله بردم غم نی سواری آخر
۷
تپشی به باد دادم دگر از نمو مپرسید
۸
چو سحر چه ‌گل دماند نفس آبیاری آخر
۹
سر راه وحشت رنگ ز غبار منع پاکست
۱۰
ز چه پر نمی‌فشانی قفسی نداری آخر
۱۱
گل باغ اعتبارت اثر وفا ندارد
۱۲
بگذار از اول او را که فروگذاری آخر
۱۳
به غرور تقوی‌، ای شیخ‌، مفروش وعظ بیجا
۱۴
من اگر ورع ندارم تو به من چه داری آخر
۱۵
به فسانهٔ تغافل ستم است چشم بستن
۱۶
نگهی‌کزین‌گلستان به چه‌گل دچاری آخر
۱۷
عدم و وجود و امکان همه در تو محو و حیران
۱۸
ز برت‌کجا رودکس‌که تو بی‌کناری آخر
۱۹
چو چراغ‌کشته بیدل ز خیال‌گریه مگذر
۲۰
مژه‌ات نمی ندارد ز چه می‌فشاری آخر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.