متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۸۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به ارشاد ادب در دستگاه خودسران مگذر
۲
دهل نابسته بر لب در صف واعظ‌گران مگذر
۳
به تحسین خسیسان هیچ نفرینی نمی‌باشد
۴
به روی تیغ بگذر بر لب بی‌جوهران مگذر
۵
دو عالم ننگ دارد یک قدم لغزش به خود بستن
۶
چو خط امتحان بر جادهٔ‌ کج ‌مسطران مگذر
۷
تهی شو از خود و راحت شمر آفات دنیا را
۸
گر این‌کشتی نداری از محیط بیکران مگذر
۹
مروت نیست ای منعم ز درویشان تبرایت
۱۰
به شکر فربهی از پهلوی این لاغران مگذر
۱۱
به خوان نعمت اهل دول ننگ است خو کردن
۱۲
اگر آدم سرشتی در چراگاه خران مگذر
۱۳
سراغ عافیت از خلق بیرون ‌تازیی دارد
۱۴
به هرسو بگذری زین دشت ‌و در جز بر کران مگذر
۱۵
تامل در طریق عشق دارد محمل خجلت
۱۶
به‌هر راهی‌که ‌می‌باید گذشت‌ از خودگران‌ مگذر
۱۷
تجردپیشه را نام تعلق می‌گزد بیدل
۱۸
مسیحا گر نه‌ای ازکوچهٔ سوزن‌گران مگذر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.