متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۹۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خیال زلف‌ که واکرد راه در زنجیر
۲
که عجز نالهٔ ما کنده چاه در زنجیر
۳
به محفل تو که غیرت ادب‌پرست حیاست
۴
ز جوهر آینه دارد نگاه در زنجیر
۵
چو نرگس تو که مژگان‌ کمند آفت اوست
۶
کسی ندید بلای سیاه در زنجیر
۷
شبی‌ که موج‌ سرشکم به قلب چرخ‌ زند
۸
برد تپیدن سیاره راه در زنجیر
۹
ز بسکه حلقهٔ داغم به دل هجوم آورد
۱۰
تپش به دام وطن ‌کرد آه در زنجیر
۱۱
به هر شکن ‌که ز گیسوی یار می‌بینم
۱۲
نشسته است دلی بیگناه در زنجیر
۱۳
نفس نجسته ز دل صورخیز حسرتهاست
۱۴
صداکه دید به این دستگاه در زنجیر
۱۵
به دور خط تو آزادگی چه امکان است
۱۶
شکسته است دو عالم نگاه در زنجیر
۱۷
به دستگاه سپهرم فریب نتوان داد
۱۸
شکست نالهٔ مجنون‌ کلاه در زنجیر
۱۹
چو موج‌ آینهٔ مستی‌ات گرفتاری‌ست
۲۰
ز خود نجسته رهایی مخواه در زنجیر
۲۱
ز ریشهٔ دم تسلیم می‌تپد بیدل
۲۲
نهال‌ گلشن ما تا گیاه در زنجیر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.