متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۹۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نه غنچه عافیت افسون‌، نه‌ گل بقا تأثیر
۲
جهان رنگ‌، شکست ‌که می‌کند تعمیر
۳
نشد ز عالم و جاهل جز اینقدر معلوم
۴
که آن به خواب فتاد آن دگر پی تعبیر
۵
گرفتم اوج پر است اعتبار عنقایت
۶
به نارسایی بال مگس‌،‌کلاغ مگیر
۷
نفس مسوز به آرایش بساط جنون
۸
بس است آبله فانوس خانهٔ زنجیر
۹
به تیغ هم نشود باز عقدهٔ‌ گرداب
۱۰
به موج خون مکن ای بحر ناخن تدبیر
۱۱
به شرم‌کوش‌که بنیاد حسن خوبان را
۱۲
گرفته‌اند در آب گهر گل تعمیر
۱۳
دلیل عبرت ما نیست غیر آ‌گاهی
۱۴
گشاد دام نگاه است وحشت نخجیر
۱۵
نیافتیم در این‌ کارگاه فقر و غنا
۱۶
کم احتیاجی خود جز کفایت تقدیر
۱۷
چه ممکن است‌ که ما را ز یأس وانخرد
۱۸
به قحط‌ سال ترحم ذخیرهٔ تقصیر
۱۹
زمان فرصت دیدار سخت موهوم است
۲۰
به سایهٔ مژه نظّاره می‌کند شبگیر
۲۱
ز تیغ حادثه پروا نمی‌کند بیدل
۲۲
کسی‌که برتن او جوشن است نقش حصیر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.