متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سودای تک و تاز هوسها ز سر انداز
۲
پرواز به جایی نتوان برد پر انداز
۳
هرجا تویی آشوب همین دود و غبار است
۴
از خویش برآ طرح جهان دگر انداز
۵
شوری‌که ز زیر و بم این پرده شنیدی
۶
حرف لب‌گنگش‌کن و درگوش‌کر انداز
۷
رسوایی عیب و هنر خلق میندیش
۸
ضبط مژه کن پردهٔ ناموس درانداز
۹
صلح و جدل عالم افسرده مساوی‌ست
۱۰
رو آتش یاقوت در آب‌گهر انداز
۱۱
این عرصه اشارتگه ابروی هلالی‌ست
۱۲
اینجا به دم تیغ برون آ سپر انداز
۱۳
کمفرصتی عمر غبار نفسم را
۱۴
داده‌ست ردایی که به دوش سحر انداز
۱۵
گر از تو سراغ من‌ گمگشته بپرسند
۱۶
بردارکفی خاک و به چشم اثر انداز
۱۷
شیرینی جان نیست‌ گلوسوز چو شمعم
۱۸
ای صبح تبسم نمکی در شکر انداز
۱۹
نامحرم عبرتکدهٔ دل نتوان بود
۲۰
این خانه بروب از خود و بیرون در انداز
۲۱
ما خود نرسیدیم به تحقیق میانش
۲۲
گر دست‌رسا هست تو هم درکمر انداز
۲۳
پرسیدم از آوارگی دربه‌دری چند
۲۴
گفتند مپرسید از آن خانه برانداز
۲۵
بیدل ز تو تا من نتوان فرق نمودن
۲۶
گر آینه خواهی به مزارم نظر انداز
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.