متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۲۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
فتیله‌ای به دل بیخبر ز داغ افروز
۲
علاج خانهٔ تاربک‌ کن چراغ افروز
۳
ز باده برق عتاب آب دادنت ستم است
۴
که‌ گفت چهره برافروز و بی‌دماغ افروز؟
۵
پری‌رخان به هزار انجمن قدح زده‌اند
۶
تو این چراغ طرب یک دو گل به باغ افروز
۷
دلیل منزل تحقیق ترک واسطه است
۸
به سوز جاده و شمع ره سراغ افروز
۹
امید شعلهٔ آواز بلبلان تا چند
۱۰
به دود یاس دمی آشیان زاغ افروز
۱۱
به غیر آبلهٔ پا دلیل راحت نیست
۱۲
به این چراغ تو هم‌گوشهٔ فراغ افروز
۱۳
اگر فتیلهٔ موج می‌ات به تاب رسد
۱۴
هزار انجمن از برق یک ایاغ افروز
۱۵
دمی ‌که صفحه به ذوق فنا زدی آتش
۱۶
ره طلب به‌ گهرهای شبچراغ افروز
۱۷
فروغ بزم وفا مغتنم شمر بیدل
۱۸
چراغ اگر نفروزد کسی تو داغ افروز
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.