غزل شمارهٔ ۴۸۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
منم که آب گل و رنگ لاله می طلبم
۲
در این لباس شراب دو ساله می طلبم
۳
شکست جام شرابم ز سنگ توبه، ولی
۴
در این خزان دیت خون لاله می طلبم
۵
ز باده توبه حرام است در شریعت عشق
۶
اگر قبول نداری، رساله می طلبم
۷
متاع ملک شهادت که کیمیای دل است
۸
اگر دعا نفروشد ز ناله می طلبم
۹
تمام طالب ماه اند اهل دیده و من
۱۰
که زادهٔ آدمیم، شکل هاله می طلبم
۱۱
چنان به وادی مستی ز خویش گم گشتم
۱۲
که لب ز باده و دست از پیاله می طلبم
۱۳
علاج درد تو، عرفی، حکیم نشناسد
۱۴
که من برون شفا این مقاله می طلبم
