شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هر شب چون ماه می‌بینیم ما
۲
آفتابی می ‌نماید مه لقا
۳
چشم ما از نور او خوش روشن است
۴
دیده‌ایم آئینهٔ گیتی نما
۵
یک زمان با ما در این دریا نشین
۶
عین ما می‌بین به عین ما چو ما
۷
خواجه محبوبست و می‌ گوئی محب
۸
پادشاه است او و می ‌خوانی گدا
۹
از فنا و از بقا آسوده‌ایم
۱۰
فارغیم از ابتدا و انتها
۱۱
نعمت الله هیچ می‌دانی که کیست
۱۲
یادگار انبیا و اولیا

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.