شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مجلس خاص او است حضرت ما
۲
الصلا هر که عاشق است صلا
۳
در خرابات خلوتی داریم
۴
به از این در جهان که دارد جا
۵
عاشق و مست و رند و او باشیم
۶
زاهدی از کجا و ما ز کجا
۷
مدتی شد که بیخودیم ز عشق
۸
با خدائیم با خدا به خدا
۹
ما بلا را به جان خریداریم
۱۰
گر چه هستیم مبتلای بلا
۱۱
دردمندیم و درد درمان است
۱۲
خوشتر از درد دل کجا است دوا
۱۳
جرعهٔ جان نعمت الله نوش
۱۴
تا بیابی تو ذوق مستی ما

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.