غزل شمارهٔ ۵۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
پادشاه و پادشاهی ما و درویشی ما
۲
عاقلان و آشنائی ما و بی خویشی ما
۳
در میان عشقبازان ما کمیم از هر یکی
۴
از کمی ماست در عالم همه بیشی ما
۵
خواجه گر دارد غنا آرد غنائی بر غنا
۶
از غنای خواجه خوشتر فقر درویشی ما
۷
بنده دلریش سلطانیم و مرهم وصل اوست
۸
عاقبت رحمی کند سلطان به دلریشی ما
۹
صورت سید که دیدی آخرش خوانی رواست
۱۰
معنی او را نگر دریاب این پیشی ما