غزل شمارهٔ ۱۳۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در کوی خرابات کسی را که مقام است
۲
در دنیی و در آخرتش جاه تمام است
۳
ما توبه شکستیم و در این قول درستیم
۴
با ساغر می عهد که بستیم مدام است
۵
زان مجلس ما بزم ملوکانهٔ عشق است
۶
ساقی قدیم ماست و شرابی به قوام است
۷
می‌نوش که در مذهب ما پاک و حلال است
۸
کاین می نه شرابیست که گویند حرام است
۹
گنجینهٔ ما مخزن اسرار الهی است
۱۰
هر گنج در این کنج که یابی به نظام است
۱۱
در دور بگردید و نمائید به یاران
۱۲
رندی که بُود چون من سر مست کدام است
۱۳
بشنو سخن سید رندان خرابات
۱۴
کامروز در این دور خداوند کلام است