غزل شمارهٔ ۴۴۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آفتاب رخش جهان بگرفت
۲
مهر رویش جهان جان بگرفت
۳
موج زد بحر عشق و از موجش
۴
آب حیوان جهان روان بگرفت
۵
صورت عشق آشکارا شد
۶
روی معنی از آن نشان بگرفت
۷
آینه چون خیال او بنمود
۸
به خیالش خیال از آن بگرفت
۹
آتش شمع عشق رخسارش
۱۰
جان پروانهٔ جهان بگرفت
۱۱
دل ز جان سر به پای عشق افکند
۱۲
دامن شاه مهربان بگرفت
۱۳
عین عشق است جان سید از آن
۱۴
عین او عالم عیان بگرفت