غزل شمارهٔ ۴۷۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بیا ای یار و بر اغیار می‌خند
۲
بنوش این جام و با خمار می‌خند
۳
یکی ایمان گزید و دیگری کفر
۴
تو مؤمن باش و با کفار می‌خند
۵
یکی با تو نعم گوید یکی لا
۶
تو با اقرار و با انکار می‌خند
۷
چو دنیا نیست مأوای حکومت
۸
دلا بر ریش دنیادار می‌خند
۹
زبان بربند و خامش باش در عشق
۱۰
مشو بی زار و بر آزاد می‌خند
۱۱
بیا چون نعمت‌الله ناظر حق
۱۲
ببین دیدار و بر دیدار می‌خند