غزل شمارهٔ ۹۹۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آفتابی می پرستم لایزال
۲
مهر من هرگز نمی گیرد زوال
۳
دیده در آئینهٔ گیتی نما
۴
دیده تمثال جمال بی مثال
۵
گرچه ذره می نماید آفتاب
۶
ماه نور او نماید بر کمال
۷
یک نفس با ما درین دریا درآ
۸
نو شکن گر تشنه ای آب زلال
۹
می نماید حسن او هر آینه
۱۰
او جمیل و دوست می دارد جمال
۱۱
چشم مستش چشم بندی می کند
۱۲
می برد از چشم ما خواب و خیال
۱۳
رند سرمستیم و با سید حریف
۱۴
عاشق و معشوق دائم در وصال