غزل شمارهٔ ۱۰۱۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوش در میخانه‌ای بگشاده‌ایم
۲
باده‌نوشان را صلایی داده‌ایم
۳
جام می بر دست و رندانه مدام
۴
سر به پای خم می بنهاده‌ایم
۵
در خرابات مغان مست و خراب
۶
بر در میخانه‌ای افتاده‌ایم
۷
خرقهٔ خود را به می شستیم پاک
۸
فارغ از تسبیح وز سجاده‌‌ایم
۹
در هوای عاشق باده‌پرست
۱۰
دایماً بنشسته یا استاده‌ایم
۱۱
بندهٔ سید شدیم از جان و دل
۱۲
از همه ملک جهان آزاده‌ایم