متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سخنی خوش به ذوق می گویم
۲
یاری از اهل ذوق می جویم
۳
بزم عشق است و خرقهٔ سالوس
۴
عاشقانه مدام می شویم
۵
عشق و معشوق و عاشق خویشم
۶
لاجرم غیر خود نمی پویم
۷
من و او و تو چون یگانه شدیم
۸
تو منی ای عزیز من اویم
۹
آفتابی در آینه بنمود
۱۰
روشن از نور روی مه رویم
۱۱
روح قدسی خموش خواهد بود
۱۲
در مقامی که من سخن گویم
۱۳
یک زمان سیدم دمی بنده
۱۴
گاه سلطان و گاه انجویم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.