غزل شمارهٔ ۱۱۰۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
من به جان دوستدار رندانم
۲
عاشق روی باده نوشانم
۳
به جز از عاشقی و می خواری
۴
هیچ کار دگر نمی دانم
۵
نوبتی توبه کردم از باده
۶
مدتی شد کز آن پشیمانم
۷
شعر مستانه ای همی گویم
۸
غزلی عاشقانه می خوانم
۹
دُرد دردش مدام می نوشم
۱۰
یار و همدرد دردمندانم
۱۱
بندهٔ حضرت خداوندم
۱۲
پادشاه هزار سلطانم
۱۳
سید مجلس خراباتم
۱۴
ساقی بزم می پرستانم