غزل شمارهٔ ۱۱۰۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مطرب خوش نوای رندانم
۲
ساقی بزم باده نوشانم
۳
سخن عاشقان اگر خواهی
۴
بشنو از من که خوش همی خوانم
۵
جام بر دست و مست و لایعقل
۶
گرد رندان مدام گردانم
۷
بزم عشق است مجلس دائم
۸
روز و شب عاشق حریفانم
۹
ساغر دُرد درد می نوشم
۱۰
به از این خود دوا نمی دانم
۱۱
صورتم موج و معنیم بحر است
۱۲
ظاهراً این و باطناً آنم
۱۳
می کشم خوان پادشاهانه
۱۴
نعمت الله رسید مهمانم