متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
میخانهٔ ذوق درگشادیم
۲
مستانه صلای عام دادیم
۳
هر جا دیدیم یار رندی
۴
جامی به کفش روان نهادیم
۵
میخواری و عشقبازی آموز
۶
از ما که تمام اوستادیم
۷
میخانه سبیل ماست امروز
۸
خوش خمم مئی سرش گشادیم
۹
بی می نفسی نمی توان بود
۱۰
چون می نخوریم ما جمادیم
۱۱
مستیم و خراب در خرابات
۱۲
یاران مددی که اوفتادیم
۱۳
رندیم و حریف نعمت الله
۱۴
سرمستان را همه مرادیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.