غزل شمارهٔ ۱۱۵۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ما آینه در نمد کشیدیم
۲
دامن ز خودی خود کشیدیم
۳
پرگار صفت به گرد نقطه
۴
خط بر سر نیک و بد کشیدیم
۵
بودیم حباب و غرقه گشتیم
۶
واحد به سوی احد کشیدیم
۷
گرمی به حساب خورد رندی
۸
ما ساغر بی عدد کشیدیم
۹
دردی کش کوی می فروشیم
۱۰
بحر ازل و ابد کشیدیم
۱۱
دردیست به کس نمی توان گفت
۱۲
آن رنج که از خرد کشیدیم
۱۳
شادی روان نعمت الله
۱۴
هر دم جامی دو صد کشیدیم
