متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۵۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما آینه در نمد کشیدیم
۲
دامن ز خودی خود کشیدیم
۳
پرگار صفت به گرد نقطه
۴
خط بر سر نیک و بد کشیدیم
۵
بودیم حباب و غرقه گشتیم
۶
واحد به سوی احد کشیدیم
۷
گرمی به حساب خورد رندی
۸
ما ساغر بی عدد کشیدیم
۹
دردی کش کوی می فروشیم
۱۰
بحر ازل و ابد کشیدیم
۱۱
دردیست به کس نمی توان گفت
۱۲
آن رنج که از خرد کشیدیم
۱۳
شادی روان نعمت الله
۱۴
هر دم جامی دو صد کشیدیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.