متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۶۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر دست دهد دامن دلبر نگذاریم
۲
سر در قدمش باخته جان را بسپاریم
۳
خیزید که تا گرد خرابات برآئیم
۴
باشد که دمی جام شرابی به کف آریم
۵
گر یک نفسی فوت شود بی می و ساقی
۶
ما آن نفس از عمر عزیزش نشماریم
۷
عشقش نه نگاریست که بر دست توان بست
۸
آن نقش خیالی است که بر دیده نگاریم
۹
درگوشهٔ میخانه حریفان همه جمعند
۱۰
گر باده ننوشیم در اینجا به چه کاریم
۱۱
ای واعظ مخمور مده پند به مستان
۱۲
ما مذهب خود را به حکایت نگذاریم
۱۳
آن عهد که با سید سرمست ببستیم
۱۴
تا روز قیامت به همان عهد و قراریم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.