غزل شمارهٔ ۱۱۶۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خیزید که تا جام شرابی به کف آریم
۲
این یک دو نفس عمر به ضایع نگذاریم
۳
یک دم که ز ما فوت شود بی می و معشوق
۴
شک نیست که آن دم ز خیالش نگذاریم
۵
هر جام پر از می که بیابیم بنوشیم
۶
با همنفسی عمر عزیزش به سر آریم
۷
جان در تن ما عشق نهاده به امانت
۸
امید که بر خاک در او بسپاریم
۹
بزمیست ملوکانه و رندان همه سرمست
۱۰
گر باده ننوشیم در اینجا به چه کاریم
۱۱
آن عهد که با ساقی سرمست ببستیم
۱۲
تا روز قیامت به همان قول و قراریم
۱۳
روشن شده ازنور رخش دیدهٔ سید
۱۴
خوش نقش خیالی است که بر دیده نگاریم