غزل شمارهٔ ۱۱۹۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چنانکه عشق بگوید به ما چنان گوئیم
۲
از آنکه در خم چوگان عشق چون گوئیم
۳
چو آب جوی به هر سو اگرچه می گردیم
۴
از آب جو به جز از آب جو نمی جوئیم
۵
به خواب دیدهٔ ما گر خیال غیری دید
۶
به آب چشم خیالش ز دیده می شوئیم
۷
به هر طرف که رود می رویم در قدمش
۸
به هر طریق که باشیم همره اوئیم
۹
ز بوی سنبل و زلفش چو مشک بوئی یافت
۱۰
به عشق بوی خوشش بوی مشک می بوئیم
۱۱
چو آفتاب جمالش به ما تجلی کرد
۱۲
به نور طلعت او روشنیم و مه روئیم
۱۳
بیا که گفتهٔ سید به ذوق می خوانند
۱۴
شنو به ذوق که ما هم به ذوق می گوئیم