غزل شمارهٔ ۱۱۹۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
از ازل تا به ابد آینه دار اوئیم
۲
با همه آینه داران جهان یک روئیم
۳
موج دریای محیطیم و عجایب این است
۴
عین آبیم ولی آب ز جو می جوئیم
۵
گاه در میکده باشیم و گهی درمسجد
۶
در همه حال که هستیم خوشی با اوئیم
۷
روز و شب دیدهٔ ما گرد جهان می گردد
۸
روشنائی نظر از نظرش می جوئیم
۹
گوش کن گفتهٔ مستانهٔ ما را بشنو
۱۰
که چنین گفتهٔ مستانهٔ از او می گوئیم
۱۱
چشم ما نقش خیال دگری گر دیده
۱۲
عاشقانه ز نظر پاک فرو می شوئیم
۱۳
در خرابات مغان سید سرمستانیم
۱۴
گرچه رندیم ولی رند خوش نیکوئیم