غزل شمارهٔ ۱۲۰۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بندهٔ سید سرمستانیم
۲
همه عالم به جوی نستانیم
۳
نقطه ای در الفی می یابیم
۴
در کتبخانه کتب می خوانیم
۵
باطنا گنج فراوان داریم
۶
ظاهراً گرچه بسی ویرانیم
۷
دُرد دردش به دوا می جوئیم
۸
دردمندانه پی درمانیم
۹
از در شاه گدائی کردیم
۱۰
لاجرم در دو جهان سلطانیم
۱۱
آنکه گویند و همانش خوانند
۱۲
گر تو آن می طلبی ما آنیم
۱۳
نعمت الله به همه بنمودیم
۱۴
سر پیدا و نهان می دانیم