متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۰۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به سر خواجه که ما مستانیم
۲
غیر می هر چه دهی نستانیم
۳
داستان همه عالم مائیم
۴
دست ما گیر کز آن دستانیم
۵
در خرابات مغان مست وخراب
۶
ساقی مجلس سر مستانیم
۷
دل و دلدار خودیم و می و جام
۸
جان و جانانه و این وآنیم
۹
مطرب خوش نفس عشاقیم
۱۰
عاشقانه غزلی می خوانیم
۱۱
حالت ما دگر و ما دگریم
۱۲
خدمتش زاهد و ما رندانیم
۱۳
نعمت الله نهاده خوانی
۱۴
قدمی نه که همه مهمانیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.