متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۰۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از ما کناره کردی ما با تو درمیانیم
۲
با ما تو این چنینی ، ما با تو آنچنانیم
۳
روز الست با تو عهد درست بستیم
۴
نشکسته ایم ، جاوید ثابت قدم برآنیم
۵
نقش خیال غیرت در دیده گر نماید
۶
غیرت کجا گذارد از دیده اش برانیم
۷
رندی اگر بیابیم بوسیم دست و پایش
۸
ور زاهدی ببینیم در مجلسش نمانیم
۹
برخاستن توانیم مستانه از سر سر
۱۰
اما دمی نشستن بی تو نمی توانیم
۱۱
آئینه منیریم روشن به نور رویت
۱۲
جام جمیم دایم در بزم شه روانیم
۱۳
رندانه در خرابات پیوسته در طوافیم
۱۴
جز قول نعمت الله شعری دگر نخوانیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.