متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۰۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نو فروشان کهنه پوشانیم
۲
کهنه پوشان نوفروشانیم
۳
مبتلای بلای خماریم
۴
دردمندیم و درد نوشانیم
۵
خویش بیچارگان بی خویشیم
۶
یار خسته دلان خویشانیم
۷
ایمنیم از وصال و از هجران
۸
فارغ از جمع و از پریشانیم
۹
گر گدائی درآید از درما
۱۰
همچو شاهش به تخت بنشانیم
۱۱
خلعت عشق اوست در بر ما
۱۲
هرکه خواهیم ما بپوشانیم
۱۳
نعمت الله آتشی افروخت
۱۴
دیگ سودای عشق جوشانیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.